Bij een zogenoemde "single baseline RTK oplossing" worden de correcties voor de gebruiker, de "rover", berekend door een referentiestation in de nabijheid van enkele kilometers tot de rover (b.v. tot +/- 25km). Hierbij geldt dat betrouwbaarheid en nauwkeurigheid afnemen met het groeien van de afstand tussen de rover en het referentiestation. Men is al snel gedwongen om meerdere referentiestations te plaatsen om een bepaalde afstand te kunnen overbruggen. Communicatie tussen het referentiestation vindt meestal plaats op basis van UHF radio.

Bij een "RTK-netwerkoplossing" worden alle GPS-waarnemingen van de referentiestations via internet of UMTS naar een centrale RTK-netwerkserver gestuurd. De server berekent vervolgens voor een groot gebied alle mogelijke fouten, zoals satellietbaan- en klokfouten, maar ook atmosferische fouten in de ionosfeer en de troposfeer.

De rover stuurt zijn positie elke 5 à 10 seconden naar de RTK-netwerkserver. De server berekent dan voor die locatie de correcties. Het referentiestation staat dus als het ware naast de rover. Daarmee nemen de afstandafhankelijke fouten af.
Binnen en aan de randen van het RTK-netwerk is dus sprake van een homogene kwaliteit in positiebepaling. Een bijkomend voordeel is dat de afstand tussen de referentiestations wel 80 km tot 100 km mag zijn.

De RTK-correcties worden via breedbandverbindingen (bijvoorbeeld GPRS, UMTS of HSDPA) naar de rover gestuurd. Voor statische toepassing is dat 1 maal per seconde. Voor dynamische toepassing kan dit oplopen naar twee of zelfs vijf maal per seconde. Voor het versturen van RTK-correcties wordt gebruikt gemaakt van het NTRIP protocol, een protocol speciaal ontwikkeld voor het versturen van correcties via het internet.